برگر یک ساندویچ محبوب جهانی است که از یک پتی پروتئینی پخته شده در میان نان گرد تشکیل می شود. انواع برگر از همبرگر کلاسیک گوشت گاو و چیزبرگر پنیری گرفته تا گزینه های گیاهی، مرغ، بوقلمون و سبک های خاص منطقه ای مانند اسمش برگر آمریکایی، راملی مالزی و برگر استرالیایی با چغندر، تنوع بی نظیری از طعم ها و بافت ها را ارائه می دهند. انتخاب بهترین برگر به سلیقه شما در میزان چربی گوشت، نوع پنیر، سس و روش پخت بستگی دارد و شناخت این تفاوت ها تجربه غذایی شما را از یک فست فود معمولی به یک وعده گورمه و به یادماندنی ارتقا می دهد.
همبرگر چیست و ریشه تاریخی آن کجاست
همبرگر در اصل به یک پتی یا دیسک تهیه شده از گوشت چرخ کرده، معمولاً گوشت گاو، اطلاق می شود که پس از پختن بین دو نیمه نان گرد قرار می گیرد. این پتی گوشتی اغلب با افزودنی هایی مانند پیاز، نمک، فلفل و گاهی پودر سوخاری یا تخم مرغ ترکیب می شود تا بافت و طعم بهتری پیدا کند. تاریخچه اولیه استفاده از گوشت چرخ کرده به مغول ها و روس ها برمی گردد که گوشت خام را زیر زین اسب نرم می کردند تا قابل خوردن شود. اما شکل امروزی همبرگر با قرار دادن این پتی بین نان، ریشه در شهر هامبورگ آلمان دارد. در قرن نوزدهم، مهاجرت آلمانی ها به آمریکا منجر به محبوبیت و تکامل این غذا در ایالات متحده شد و آن را به نماد فرهنگ فست فود جهانی تبدیل کرد.
تفاوت فنی برگر و همبرگر
در زبان عامیانه واژه همبرگر اغلب به همان برگر اشاره دارد، اما از نظر فنی و آشپزی تفاوت ظریفی بین این دو وجود دارد. همبرگر به طور خاص به برگرهایی گفته می شود که پتی اصلی آن ها از گوشت گاو چرخ کرده تهیه شده است و نام آن نیز از شهر هامبورگ گرفته شده است. اما برگر یک اصطلاح گسترده تر و چترمانند است که شامل هر نوع پتی یا دیسک پخته شده می شود. این پتی می تواند از گوشت گاو، مرغ، بوقلمون، ماهی یا مواد گیاهی مانند حبوبات و سبزیجات تهیه شود که در داخل نان سرو می گردد. بنابراین هر همبرگری یک برگر است، اما هر برگری لزوماً همبرگر نیست.
نکته تخصصی آشپزی: نسبت طلایی گوشت
برای تهیه یک پتی همبرگر آبدار و خوش طعم، متخصصان آشپزی نسبت 80 به 20 را توصیه می کنند. این بدان معناست که 80 درصد گوشت بدون چربی و 20 درصد چربی باشد. چربی در حین پخت ذوب شده و باعث آبدار ماندن گوشت و ایجاد طعم عمیق می شود. گوشت های کم چرب تر مانند 90 به 10 اغلب منجر به برگرهای خشک و سفت می شوند.
انواع برگرهای رایج و پرطرفدار در جهان
1. همبرگر کلاسیک
همبرگر کلاسیک پایه و اساس دنیای برگرهاست. این برگر شامل یک پتی گوشت گاو چرخ کرده است که روی آن معمولاً کاهو، گوجه فرنگی، پیاز، خیارشور و سس هایی مانند سس کچاپ، خردل یا مایونز قرار می گیرد و در نان برگر سرو می شود. سادگی و طعم اصیل گوشت در این مدل، آن را به یکی از محبوب ترین و پایدارترین انواع برگر تبدیل کرده است که در هر کجای دنیا قابل یافتن است.
2. چیزبرگر
چیزبرگر یکی از پرطرفدارترین مشتقات همبرگر کلاسیک است که با افزودن یک لایه پنیر روی پتی گوشت داغ تهیه می شود تا پنیر کاملاً ذوب شود. پنیرهای رایج شامل پنیر چدار آمریکایی، گودا یا سوئیسی هستند. ترکیب پنیر ذوب شده با گوشت و سایر مخلفات، طعمی غنی، خامه ای و لذیذ ایجاد می کند که مورد علاقه بسیاری از مردم است و بافت ساندویچ را یکپارچه تر می کند.
3. دوبل برگر و تریپل برگر
دوبل برگر برای کسانی است که به دنبال حجم و طعم بیشتری هستند. این برگر به جای یک پتی، شامل دو پتی گوشت چرخ کرده است که روی هم قرار می گیرند و معمولاً بین آن ها یا روی پتی بالایی پنیر ذوب می شود. تریپل برگر همین ساختار را با سه لایه گوشت دنبال می کند. سایر مخلفات و سس ها مشابه همبرگر کلاسیک هستند، اما لایه های متعدد گوشت آن را بسیار حجیم تر و سیرکننده تر می کند.
4. چیکن برگر
چیکن برگر از محبوب ترین انواع برگر برای علاقه مندان به گوشت سفید است. در این برگر به جای پتی گوشت گاو، از پتی تهیه شده از گوشت مرغ استفاده می شود. این گوشت می تواند به صورت سینه مرغ چرخ کرده فرم دهی شود یا یک تکه کامل سینه مرغ باشد. چیکن برگر را می توان به روش های مختلفی مانند گریل شده که گزینه ای سالم تر است، یا سوخاری که بافتی کرانچی و ترد دارد، تهیه کرد و با سس ها و مخلفات متنوعی مانند کاهو و سس سیر سرو نمود.
5. برگر گیاهی
برگر گیاهی یک جایگزین عالی برای گیاهخواران، وگان ها و کسانی است که به دنبال کاهش مصرف گوشت هستند. پتی این برگر از مواد غیرگوشتی مانند انواع حبوبات، غلات، قارچ، سبزیجات یا پروتئین های گیاهی فرآوری شده مانند سویا و نخود تهیه می شود. فناوری های جدید غذایی اجازه داده اند تا برگرهای گیاهی با بافت و طعمی بسیار شبیه به گوشت واقعی تولید شوند که حتی برای گوشت خواران نیز جذاب است.
6. ماشروم برگر
ماشروم برگر می تواند به دو صورت باشد. حالت اول همبرگر گوشت گاو است که با قارچ های تفت داده شده یا سرخ شده فراوان و سس خامه ای سرو می شود. حالت دوم برگری است که پتی آن کاملاً از قارچ های پورتوبلو بزرگ کبابی یا ترکیبی فشرده از انواع قارچ تهیه شده است. قارچ به دلیل داشتن گلوتامات طبیعی، طعم اومامی و بافت خاصی به برگر می دهد و آن را بسیار لذیذ و معطر می کند.
7. برگر بوقلمون
برگر بوقلمون یک گزینه سالم تر و کم کالری تر نسبت به همبرگر گوشت گاو است. پتی این برگر از گوشت چرخ کرده بوقلمون، معمولاً سینه بوقلمون، تهیه می شود. گوشت بوقلمون چربی و کالری کمتری نسبت به گوشت قرمز دارد و منبع عالی از پروتئین بدون چربی است. این برگر نیز مانند سایر برگرها با نان و مخلفات متنوعی سرو می شود، اما به دلیل خشکی ذاتی گوشت بوقلمون، اغلب با مواد مرطوب کننده مانند سس یا سبزیجات تازه ترکیب می گردد.
8. بیکن برگر
بیکن برگر با افزودن چند ورقه بیکن گوساله یا مرغ سرخ شده و ترد به همبرگر کلاسیک یا چیزبرگر تهیه می شود. بیکن طعم دودی، نمکی و بافت تردی را به نرمی نان و گوشت اضافه می کند که تضاد بافتی بسیار جذابی ایجاد می نماید. این ترکیب برای کسانی که طعم های قوی و دودی را دوست دارند، انتخابی ایده آل است.
9. اگ برگر
اگ برگر یا برگر تخم مرغی، معمولاً به عنوان یک وعده صبحانه یا برگر خاص سرو می شود. در این مدل، یک تخم مرغ نیمرو یا عسلی روی پتی داغ قرار می گیرد. زرده عسلی هنگام برش دادن یا گاز زدن، به عنوان یک سس طبیعی و غنی عمل کرده و برگر را بسیار آبدار و خوش طعم می کند.
سبک های مدرن و تخصصی پخت برگر
10. اسمش برگر
اسمش برگر یکی از محبوب ترین ترندهای دنیای فست فود در سال های اخیر است. تفاوت اصلی این برگر با برگرهای کلاسیک در روش پخت آن است. در اسمش برگر، به جای فرم دادن به گوشت به صورت یک توپ ضخیم، یک گلوله گوشت چرخ کرده روی صفحه گریل داغ قرار گرفته و با یک ابزار مخصوص به شدت فشرده و پهن می شود. این فشار باعث می شود سطح گوشت کاملاً با صفحه داغ تماس پیدا کند و واکنش مایلارد به حداکثر برسد. نتیجه، یک پتی نازک با لبه های بسیار برشته، کرانچی و طعمی عمیق و کاراملی شده است که معمولاً با پنیر آمریکایی ذوب شده سرو می شود.
11. درای ایج برگر
درای ایج یا برگر گوشت خشک شده، یک گزینه لوکس و گورمه است. در این روش، گوشت گاو به مدت چند هفته در شرایط کنترل شده دما و رطوبت نگهداری می شود تا آنزیم های طبیعی گوشت، بافت را نرم کرده و طعم آن را متمرکز و آجیلی کنند. پتی تهیه شده از این گوشت، طعمی بسیار قوی تر، پیچیده تر و لذیذتر از گوشت تازه معمولی دارد و قیمت بالاتری نیز دارد.
12. واگیو برگر
واگیو برگر از گوشت گاو نژاد واگیو ژاپن یا استرالیا تهیه می شود. این گوشت به دلیل دارای بودن رگه های چربی داخلی یا همان ماربلینگ بالا شناخته می شود. هنگام پخت، این چربی های داخلی ذوب شده و برگری فوق العاده آبدار، نرم و با طعمی غنی و کره ای ایجاد می کنند. این برگر معمولاً با مخلفات ساده سرو می شود تا طعم اصلی گوشت واگیو تحت الشعاع قرار نگیرد.
برگرهای خاص و معروف از کشورهای مختلف
13. برگر راملی
برگر راملی یکی از نمادین ترین غذاهای خیابانی مالزی است. پتی گوشت که معمولاً از گوشت گاو یا مرغ تهیه می شود، ابتدا روی صفحه داغ پخته می شود. سپس در یک تخم مرغ هم زده پیچیده شده و همراه با سس های مختلف مانند سس مایونز، کچاپ و سس مخصوص چیلی و سبزیجات در نان سرو می شود. پیچیدن پتی در تخم مرغ و بافت نرم نان، ویژگی متمایز و محبوب این برگر است.
14. وادا پاو
وادا پاو یک غذای خیابانی بسیار محبوب در ایالت ماهاراشترای هند، به خصوص در بمبئی است. اگرچه وادا پاو یک همبرگر سنتی با گوشت نیست، اما ساختار آن مشابه برگر است. این غذا شامل یک وادا، که یک کوفته یا فریتای تهیه شده از سیب زمینی له شده و ادویه دار است که در خمیر نخودچی غلتانده و سرخ می شود. این ماده در نان پاو، که یک نوع نان نرم هندی است، همراه با چاشنی هایی مانند چاتنی سیر تند یا چاتنی سبز سرو می شود.
15. برگر بولتن
در آلمان، اگرچه همبرگر به شکل آمریکایی آن رایج است، اما یک غذای محلی مشابه به نام فریکادلا وجود دارد. فریکادلا یک کوفته یا پتی گوشت چرخ کرده است که معمولاً ترکیبی از گوشت گاو و خوک، پیاز، آرد سوخاری و ادویه هایی مانند مرزه است. این پتی سرخ یا پخته می شود و به جای نان همبرگر گرد بزرگ، اغلب در یک نان کوچک تر یا رول سرو می شود که یک وعده غذایی سریع و محبوب محسوب می گردد.
16. برگر استرالیایی
برگر استرالیایی به دلیل افزودن یک ماده غیرمعمول یعنی چغندر پخته یا کنسرو شده شهرت دارد. این سنت از دهه 1940 آغاز شد و در دهه های 50 و 60 میلادی بسیار محبوب بود. علاوه بر چغندر، برگر استرالیایی اغلب شامل پیاز، گوجه فرنگی، کاهو، گوشت گاو و گاهی تخم مرغ سرخ شده یا حتی آناناس نیز می شود. افزودن چغندر طعم شیرین و خاکی خاصی به برگر می دهد که با شوری گوشت و پنیر تضاد جالبی ایجاد می کند.
17. برگر رامن
برگر رامن یک نوآوری نسبتاً جدید و خلاقانه است که توسط یک وبلاگ نویس رامن ژاپنی آمریکایی معرفی شد. وجه تمایز اصلی این برگر، استفاده از دو دیسک فشرده و سرخ شده از نودل رامن به جای نان برگر سنتی است. پتی معمولاً از گوشت گاو تهیه می شود و با سس شویو و مخلفاتی مانند آرگولا و پیازچه سرو می گردد. این برگر به دلیل بافت جویدنی و طعم منحصربه فردش بسیار مورد توجه قرار گرفته است.
18. کره برگر
کره برگر که در ایالت ویسکانسین آمریکا بسیار محبوب است، بر پایه استفاده فراوان از کره بنا شده است. این برگر می تواند به دو صورت تهیه شود. یا کره مستقیماً با گوشت چرخ کرده مخلوط می شود تا پتی بسیار آبدار شود، یا نان برگر با مقدار زیادی کره آغشته شده و برشته می گردد. هدف این است که کره به اندازه ای زیاد باشد که هنگام خوردن از برگر بچکد و طعم و بافت بسیار غنی و کره ای به آن بدهد.
19. فریتا برگر
فریتا کوبانا که به فریتا برگر نیز معروف است، در کوبا و هاوانا در دهه های 1930 تا 1950 اختراع شد و سپس به میامی آمریکا راه یافت. این برگر با پتی گوشت چرخ کرده تهیه شده از گوشت گاو یا ترکیبی از گوشت ها، پیاز و ادویه هایی مانند پاپریکا دودی درست می شود. ویژگی متمایز آن، افزودن سیب زمینی سرخ شده خلالی به داخل خود برگر، روی پتی و قبل از قرار دادن نیمه بالای نان است. این برگر معمولاً در نان کوبایی نرم سرو می شود.
20. برگر پیاز اوکلاهاما
برگر پیاز اوکلاهاما در دوران رکود بزرگ در دهه 1920 در اوکلاهاما آمریکا ابداع شد، زمانی که گوشت گران و پیاز ارزان بود. برای صرفه جویی، پیاز به یکی از مواد اصلی تبدیل شد. در این برگر، برش های بسیار نازک پیاز مستقیماً روی پتی گوشت گاو قرار داده شده و با پشت کفگیر به گوشت فشار داده می شوند تا هنگام پخت با هم ترکیب شوند. این کار باعث می شود پیازها کاراملی، شیرین و کمی ترد شوند و طعم گوشت را تقویت کنند.
| نوع برگر | ماده اصلی پتی | ویژگی متمایز |
|---|---|---|
| همبرگر کلاسیک | گوشت گاو چرخ کرده | سادگی و تمرکز بر طعم اصیل گوشت |
| اسمش برگر | گوشت گاو با چربی بالا | پتی نازک، فشرده شده و لبه های برشته |
| برگر گیاهی | حبوبات، سویا یا پروتئین گیاهی | فاقد گوشت، مناسب گیاهخواران |
| برگر استرالیایی | گوشت گاو چرخ کرده | استفاده از چغندر پخته و گاهی آناناس |
| فریتا کوبانا | گوشت گاو با ادویه های کوبایی | وجود سیب زمینی خلالی سرخ شده داخل ساندویچ |
آناتومی یک برگر کامل و حرفه ای
برای درک بهتر انواع برگر، شناخت اجزای تشکیل دهنده آن ضروری است. یک برگر عالی حاصل تعادل دقیق چهار جزء اصلی است.
- پتی: قلب تپنده برگر. همانطور که اشاره شد، نسبت چربی به گوشت بسیار مهم است. همچنین نحوه فرم دادن گوشت نباید بیش از حد باشد تا بافت آن سفت و شبیه سوسیس نشود.
- نان: نان بریوش به دلیل بافت نرم و طعم کره ای، نان سیب زمینی به دلیل توانایی جذب سس بدون خمیر شدن، و نان کنجدی کلاسیک از محبوب ترین گزینه ها هستند. تست کردن سطح داخلی نان در کره یا چربی گوشت برای جلوگیری از خیس شدن آن توسط سس و آب گوشت، یک اصل غیرقابل مذاکره است.
- پنیر: پنیر آمریکایی به دلیل داشتن سیترات سدیم، بهترین پنیر برای ذوب شدن یکدست است. پنیر چدار طعم قوی تری دارد و پنیر سوئیسی طعمی آجیلی و ملایم به برگر می بخشد.
- سس و مخلفات: سس باید تعادلی بین چربی، اسیدیته و شوری ایجاد کند. ترکیب مایونز، کچاپ، خردل، آب خیارشور و پودر سیر، پایه اکثر سس های مخصوص برگر را تشکیل می دهد. سبزیجات تازه مانند کاهو و گوجه فرنگی نیز بافت ترد و تازگی را به غذای چرب اضافه می کنند.
پرسش های متداول درباره انواع برگر
همبرگر چقدر کالری دارد؟
کالری همبرگر بسته به اندازه، نوع گوشت، مخلفات، سس ها و روش پخت بسیار متفاوت است. یک همبرگر ساده و کوچک ممکن است حدود 250 تا 300 کالری داشته باشد. در حالی که یک چیزبرگر بزرگ رستورانی با دو لایه گوشت، بیکن، سس های چرب و پنیر اضافی می تواند به راحتی بیش از 1000 تا 1200 کالری داشته باشد. برگرهای گیاهی یا بوقلمون معمولاً کالری کمتری نسبت به نمونه های گوشت گاو دارند.
چرا به همبرگر ساندویچ می گویند؟
همبرگر از نظر تعریف آشپزی، یک نوع ساندویچ محسوب می شود. ساندویچ یک اصطلاح کلی برای هر ترکیب غذایی است که شامل یک یا چند ماده غذایی باشد که بین دو تکه نان یا درون یک نان شکاف دار قرار گرفته و سرو می شود. از آنجا که همبرگر نیز پتی گوشت را بین نان قرار می دهد، در دسته بندی کلی ساندویچ ها جای می گیرد.
بهترین سس برای همبرگر کدام است؟
انتخاب بهترین سس کاملاً سلیقه ای است و به نوع برگر بستگی دارد. با این حال، سس های کلاسیک مانند ترکیب مایونز، کچاپ و خردل، یا سس های بر پایه مایونز با افزودن سیر له شده، پاپریکا و کمی آب لیمو، از محبوب ترین و مطمئن ترین گزینه ها برای سرو با همبرگرهای گوشتی هستند. برای برگرهای مرغ، سس های بر پایه ماست یا سس سیر گزینه های بهتری محسوب می شوند.
تفاوت ساندویچ دوبل برگر با چیزبرگر در چیست؟
تفاوت اصلی در تعداد پتی گوشت و وجود پنیر است. دوبل برگر به طور مشخص دارای دو لایه پتی گوشت است، در حالی که چیزبرگر به طور سنتی یک لایه پتی گوشت به همراه یک لایه پنیر ذوب شده دارد. البته این دو مفهوم می توانند ترکیب شوند و یک دوبل چیزبرگر ایجاد کنند که هم دو لایه گوشت دارد و هم پنیر.
جمع بندی
دنیای برگرها بسیار وسیع تر از یک تکه گوشت بین دو نان است. از سادگی و اصالت همبرگر کلاسیک گرفته تا پیچیدگی طعم درای ایج برگر و خلاقیت برگر رامن، هر سبک داستانی از فرهنگ، مواد اولیه و تکنیک پخت خاص خود را روایت می کند. شناخت این انواع به شما کمک می کند تا چه در هنگام سفارش در رستوران و چه در هنگام پخت در خانه، انتخابی آگاهانه تر داشته باشید و تجربه ای فراتر از یک وعده غذایی معمولی را رقم بزنید. به یاد داشته باشید که راز یک برگر عالی، در تعادل میان کیفیت مواد اولیه، تکنیک پخت صحیح و هماهنگی طعم ها نهفته است.